Staś Karpaŭ. Čym biełarusy adroźnivajucca ad ukraincaŭ

Apošnim časam źjaviłasia moda na vykazvańni pra toje, jakija my z ukraincami roznyja.

Tak sabie pulčynełaŭ sakrecik, kaniešnie, ale tezisy zvodziacca da taho, što ukraincy prosta nie pavažajuć uładu, a my — pavažajem, jak sapraŭdnyja niemcy.

U Rasii, darečy, pajšli jašče dalej. Tam Krasoŭski navat dahavaryŭsia da taho, što Pakłonskaja — heta «majdan u najhoršym jaho prajaŭleńni».

Što Rasija takoj nie była, a ciapier, dziakujučy tamu, što jany «ŭpuścili» ruskich nieafitaŭ u Rasiju, — sama Rasija praz heta idzie na dno.

Tezis, kaniečnie, redkasnaj šyzoidnaści z ulikam taho, što Pakłonskaja ŭ paraŭnańni z duhinym / prachanavym / kurhinianam — prosta santamaryja, a «abudžanaja» jana była ruskim čałaviekam Hirkinym. 

I ja razumieju — kryŭdna bačyć, jak tvaja kraina pastupova varjacieje ŭsio macniej, ale, jak śpiavała «Umka»: «začiem umieť płavať, jeśli chočieš dostihnuť dna».

Vierniemsia da biełarusaŭ.

Ukraina - heta, kaniečnie, balzam na rany jak stomlenamu i pryhniečanamu čałavieku, tak i ruparu dyktatury.

«Niezmyvalnaja» pleśnia bulkaje pra karnikaŭ, vajnu, kroŭ i razvał krainy. Dla ich «vy chacicie kak u chachłov?» - vyratavalnaja mantra dla taho, kab apraŭdać luboje paskudstva, jakoje tolki zachoča prademanstravać naša dziaržavuška.

Ź inšaha boku stomlenyja ad dziesiacihodździaŭ pryhniotu biełaruskija nacyjanalisty taksama pryjšli da vyratavalnaj vysnovy: naš hamon - heta nie hamon. Heta my niemcy i pavažajem uładu. Sapraŭdny hamon - va Ukrainie, a ŭsio tamu (i tut jany robiać elehantny fint, kab nie pakryŭdzić ukraincaŭ), što ŭkraincy prosta lubiać volnicu i nie pavažajuć uładu. A u nas mahdeburhskaje prava, vieča, historyja parłamientaryzmu, bła-bła-bła.

Jak čałaviek. jaki va ukraincach raźbirajecca roŭna tak ža, jak i astatnija analityki (to bok - nijak), vysunu takoje mierkavańnie.

Ukraincy nie toje, kab lubili volnicu i nie pavažali ŭładu, - jany prosta sprabujuć. Prosta u ich adbyvajecca niejki praces.

I hety praces padajecca nam biaskoncym u maštabach našaha karacieńkaha žyćcia. A na samoj spravie hetyja niekalki hadoŭ złoma i niezadavolenaści - prabačcie - «mih mieždu prošłym i buduŝim». I karaciejšym hety «mih» u maštabach historyi krain - nie byvaje. I pa-inšamu jon pry takich sychodnych dadzienych vyhladaje redka.

Karupcyja? Dy «narmalnyja» jeŭrapiejskija krainy majuć tysiačahadovyja historyi karupcyjaŭ.

Słabaja ŭłada? Pa-pieršaje, hł. punkt vyšej, a pa-druhoje (tut znoŭ zhadajem sto razoŭ absmaktanaha Saakašvili) - nie upeŭnieny, što u luboj narmalnaj jeŭrapiejskaj krainie jaho b rasstralali aŭtamatčyki. Padazraju, što vynik paŭsiul byŭ by adnolkavy. Jaho b puścili, bo lubaja narmalnaja dziaržava ŭ adroźnieńni ad «mocnaj» umieje vyznačać niebiaśpieku i raździalać praryŭ miažy jak akt ahresii i praryŭ miažy jak «akt pratestu» hramadzianina.

Kali dziaržava nie umieje adroźnivać akcyju ad napadu, to jana — Paŭnočnaja Kareja, a nie Jeŭropa.

Što tyčyć biełaruskaj - niamieckaj - pracavitaści, to nas ad ich,naprykład, adroźnivaje momant nieŭśviedamleńnia kaštoŭnaści svajoj pracy i jaje kančatkovaj mety. Biełarus hatovy prosta pracavać kab vyžyvać, nie razvažajučy nad karysnaściu hetaha pracesa ŭ cełym.

Niemiec, prynamsi, maje mahčymaść razhladać svaju pracu jak kampanient niamieckaj ža ekanomiki, majučy mahčymaść znachodzić lepšaje prymianieńnie svaim zdolnaściam.

Biełarus prosta čałaviek na prosta terytoryi jaki prosta pahadžajecca prosta mianiać svoj čas na prosta hrošy.

Hetamu stanu nie varta pieć himny.

Karaciej, ja da čaho.

Nabiaryciesia sił, darahija biełarusy, i prymajcie svaju krainu i svaje horaści jak horaści i jak svaje.

Nie treba svaju traŭmu nazyvać prykmietaj evalucyi škileta, i nie treba samaśćviardžacca za košt inšych. Vierahodna va Ukrainie jość svaje vialikija prablemy. Ale vierahodna my ni chalery nie razumiejem ich pryčynaŭ i sposabaŭ vyrašeńnia. 

A kali čałaviek ź pierałomam ruki tyckaje ŭ čałavieka ź pierałomam nahi i kaža, što u mianie ruka złamanaja, bo ja pracavity, a u jaho naha złamanaja tamu, što jon ihrušy akałačvaje — heta vyhladaje nie stolki śmiešna, kolki sumna.

Heta značyć, što čałaviek ź pierałomam ruki niedzie jašče i hałavoj udaryŭsia. Prosta nie zaŭvažyŭ.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 1
• 0