Pieśni zadumiennaha dzivaka.
Aleś Kamocki, Aist Music, 2006.
Pieśni zadumiennaha dzivaka.
Pieśni Kamockaha zaŭždy vyznačalisia svajoj intelihientnaściu. Jon navat nie piaje, a łahodna našeptvaje pad hitaru svaje vieršy i začaroŭvaje svaimi melodyjami. Hety dysk – nie vyniatak, ale na im paŭstaje nie Kamocki-bard. «Dach» – muzyka inšaha hatunku, jana chilicca ŭžo ŭ bok šansonu. U muzyčnaj afarboŭcy albomu ŭziali ŭdzieł muzyki z WZ-orkiestra, hitaryst Aleh Zmuška (jon zvyčajna padyhryvaje biełaruskim papsavikam), Julija Hłušyckaja (jaje vijalančel hučeła ŭ «Novym Niebie»), Valer Baškoŭ (Kriwi, «Siastra») dy inšyja. U vyniku i biez taho pryhožyja zapaminalnyja pieśni Kamockaha raskvitnieli jašče bolej!
U ahulnym nastroi «Dach» paŭtaraje «Paraviny hodu» Vajciuškieviča. Heta pieśni zadumiennaha dzivaka, jaki lubić biazmetna pabłukać pa vułkach; mahčyma, što ŭ jaho ŭsio ŭ žyćci dobra, ale jon, peŭna, znojdzie, ź jakoj nahody pasumavać-parazvažać: «Prosta – ubačyć nieba, ciažka – u jaho pavieryć». Na dysku pieravažajuć balady, pavolnyja i ŭdumlivyja, jak «Marylcy» pra prychod «sprasońnia nieprybranaj viasny» ci pryśviačeńnie «Horadu», u jakoha liryčny hieroj Kamockaha adprošvajecca damoŭ. Rytmičnaja i viasiołaja pieśnia na dysku tolki adna – «Ptuški».
«Dach» možna adnieści da katehoryi «Dysk dla ŭsich». Takaja muzyka nie razdražniaje nikoha.
Kamientary