U Minsku zahładzili apošnija ślady kinateatra «Sučaśnik». Tut budzie skvier
Na miescy źniesienaha ŭ červieni hetaha hoda budynka byłoha staličnaha kinateatra «Sučaśnik», jaki znachodziŭsia na Charkaŭskaj vulicy, siońnia viadziecca dobraŭparadkavańnie. Ahienctva «Minsk-Naviny» pakazała, što ciapier adbyvajecca na ŭčastku, jaki stanie praciaham Tučynskaha skviera.
Ad kaliści znakavaha dla žycharoŭ horada kinateatra «Sučaśnik» siońnia nie zastałosia i śledu. Ciapier na jaho miescy budzie zialonaja zona, jakoj zajmajucca pracaŭniki «Ekałohii horada». Na ŭčastku ŭžo prakłali darožki z tratuarnaj plitki, zasiavajuć hazonnuju travu.
«Ja ŭ hetym rajonie žyvu z 2005 hoda. Nakolki pamiataju, kinateatr na toj čas užo byŭ začynieny. Terytoryja była abharodžanaja, tut navat źbiralisia niešta budavać, ale hetaha tak i nie adbyłosia. Daŭhabud nas nijak nie napružvaŭ — stajaŭ i stajaŭ. Praŭda, piensijaniery pieršapačatkova spadziavalisia, što budynak pryviaduć u paradak, a potym tam adkryjucca hurtki, siekcyi, tancavalnyja placoŭki i inšyja abjekty», — adznačyła miascovaja žycharka Ała.
Tučynski skvier źjaŭlajecca adnoj sa słavutaściaŭ rajona, tut raźmieščana vialikaja sažałka, jakaja ŭtvaryłasia, kali hlinianyja karjery, ź jakich pastupała syravina dla miascovych cahielniaŭ, napoŭnilisia vadoj. Nazva jak skviera, tak i samoha pradmieścia Tučynka, pachodzić ad hetych sažałak, jakija taksama nazyvali «tučkami». U saviecki čas sažałku ŭ skviery ŭparadkavali, raźmiaściŭšy vakoł jaje mazaičnyja fihury dzivosnych vodnych istot i absadziŭšy nicymi vierbami.
U 2002 hodzie z-za niezapatrabavanaści ŭ haradžan kinateatr «Sučaśnik» začynili. Paźniej pastupali prapanovy zrabić ź jaho miascovy Pałac kultury, potym zabaŭlalny centr z kinazałaj, spartyŭnym kłubam, haścinicaj.
Adnak prajekta tak i nie ŭvasobili ŭ žyćcio — praz paru hadoŭ budoŭla prypyniłasia, a ŭ 2016 hodzie i zusim była zakansiervavanaja. Z tych časoŭ razburany budynak staŭ prytułkam dla miascovych biazdomnych i tvorčaj placoŭkaj dla hraficistaŭ-amataraŭ.
Ciapier čytajuć
«Biada, na vialiki žal, užo stupaje na paroh Siniavokaj». Ultymatum Zialenskaha Łukašenku: što budzie dalej?78
Kamientary