Biełaruski prychilnik «ruskaha śvietu» ledź nie vystupiŭ na kanfierencyi ŭ Litvie. Jaho vykraślili ŭ apošni momant

Kanfierencyja prajšła 26 krasavika ŭ vilenskim Pračyścienskim kafiedralnym sabory i była pryśviečanaja 680‑hodździu chrama i historyi pravasłaŭja ŭ Litvie. Adnak śpis udzielnikaŭ vyklikaŭ pytańni praz raniejšyja publičnyja vyrazna prarasijskija zajavy niekatorych zajaŭlenych vystupoŭcaŭ, siarod jakich byŭ i Alaksiej Chaciejeŭ ź Biełarusi. 

Žurnalisty źviarnuli ŭvahu, što Chaciejeŭ raniej nazyvaŭ ukrainski Jeŭramajdan «dziaržaŭnym pieravarotam», a Krym — «ruskaj ziamloj».

Paśla žurnalisckaha zapytu arhanizatary kanfierencyi chucieńka pazbavilisia ad Chaciejeva na kanfierencyi.

«Zhadanyja vami palityčnyja vykazvańni śviatara Alaksieja Chaciejeva stali dla nas niečakanaściu. Dziakujem za padadzienuju infarmacyju», — paviedamili ŭ Litoŭskaj pravasłaŭnaj jepiskapii.

U vyniku, niahledziačy na toje, što tema dakładu Chaciejeva «nie vyklikała pytańniaŭ», było pryniata rašeńnie «vyklučyć jaho vystupleńnie z prahramy kanfierencyi».

Uradženiec rasijskaha Jarasłaŭla Alaksiej Chaciejeŭ ciapier pracuje staršym navukovym supracoŭnikam u adździele historyi Biełarusi kanca XVIII — pačatku XX stahodździaŭ Instytuta historyi NANB. Jon vypusknik Minskaj duchoŭnaj sieminaryi i histaryčnaha fakulteta BDU. U 2017—2020 hadach byŭ aśpirantam kafiedry historyi Rasii BDU, u 2021 hodzie abaraniŭ kandydackuju dysiertacyju, pryśviečanuju rasijskim histaryčna-litaraturnym časopisam druhoj pałovy XIX — pačatku XX stahodździa jak krynicy pa historyi Biełarusi.

Doŭhi čas pracavaŭ u redakcyi pravasłaŭnaj haziety «Voskriesienije», jakaja adznačałasia zachodnieruskimi pohladami, byŭ nastajacielem chrama Iaana Kranštackaha ŭ Minsku. Peŭny čas vykładaŭ anhlijskuju movu i historyju ŭ škole. U Instytucie historyi NANB staŭ pracavać z kanca 2022 hoda.

Na prahramu kanfierencyi, u jakoj i paśla vydaleńnia Chaciejeva, zastavalisia vyrazna prarasijskija ŭdzielniki z krain Jeŭrasajuza, źviarnuła ŭvahu taksama Ministerstva zamiežnych spraŭ Litvy. Jano paviedamiła, što sam fakt praviadzieńnia takich mierapryjemstvaŭ nie parušaje zakon, adnak ich źmiest pavinien zastavacca ŭ miežach pravavoha pola.

U MZS padkreślili, što Kanstytucyja Litvy harantuje svabodu słova i vieravyznańnia, ale relihijnyja placoŭki nie mohuć vykarystoŭvacca dla dziejnaści, jakaja supiarečyć zakonam i Kanstytucyi krainy.

Taksama viedamstva vykazała nadzieju, što kanfierencyja nie stanie palityčnaj płatformaj. Asabliva padkreślivajecca, što jana nie pavinna vykarystoŭvacca dla apraŭdańnia rasijskaj ahresii suprać Ukrainy abo raspaŭsiudžvańnia idej tak zvanaha «ruskaha śvietu».

Asobna MZS nahadała, što Litoŭskaja pravasłaŭnaja carkva ŭžo raniej vykazvała pazicyju suprać vajny i zajaŭlała pra imknieńnie da bolšaj niezaležnaści ad Maskvy, tamu čakajecca paśladoŭnaść u hetych pryncypach.

Adnosna ŭdzielnikaŭ kanfierencyi ŭ viedamstvie adznačyli, što ŭ niekatorych ź ich jość sprečnyja publičnyja pazicyi i vykazali nadzieju, što adpaviednyja orhany aceniać mierapryjemstva z punktu hledžańnia mahčymych pahroz biaśpiecy dziaržavy i hramadskamu paradku.

• 10
• 0
• 2
• 3
• 0
• 0
• 0
• 0