Samyja biazhłuzdyja sposaby kantracepcyi

Jak akazvajecca, ludzi prosta nie viedajuć, što nasamreč biaśpiečna, a što nie.

Brytanskaje Ministerstva achovy zdaroŭja daŭno ŭziałosia za prablemu «pałavoha vychavańnia» nasielnictva krainy. Što tolki nie rabili ŭłady, kab źnizić kolkaść padletkavych ciažarnaściaŭ i spynić raspaŭsiud «intymnych» chvarobaŭ — vypuskali ŭlotki i płakaty, razdavali školnicam aralnyja kantraceptyvy, navat chacieli pastavić aparaty ź biaspłatnymi preziervatyvami ŭ miescach kancentracyi moładzi». Ale ŭsio biezvynikova.

Pa vynikach niadaŭniaha apytańnia, praviedzienaha na zamovu brytanskaha ŭrada, akazałasia, što amal 11% anhielcaŭ ličyć, što połavy kantakt stojačy nie pryvodzić da niepažadanych nastupstvaŭ!

Kiślej, jašče kiślej

Spažyvańnie roznych charčovych (i nie tolki) kisłotaŭ spradvieku ličyłasia adnym z samych nadziejnych sposabaŭ zaściarohi, pryčym mietady naniasieńnia i formy hetaha «kantraceptyvu» varjavalisia ad amal biaskryŭdnych da fantastyčnych.

Tak, na Rusi maładym žančynam raili čaściej jeści… pčołaŭ. Čym bolš źjasi za raz, tym mienšy šaniec zaciažaryć pry nastupnym pałavym kantakcie, ličyli našy prodki, ščyra vieračy ŭ zabojčuju siłu pčalinaj kisłaty.

Ale hety sposab padychodziŭ, naturalna, tolki žančynam; što datyčyć pradstaŭnikoŭ mocnaha połu, im było adnosna praściej — chacia b tamu, što «lišnija dzieci» nie ličylisia ŭ tyja časy mužčynskaj kłopatam. I ŭsio ž, kali mužčyna nie žadaŭ u chacie lišnich ratoŭ, jon pavinien byŭ abmazvać pałavy orhan… vocatam. Što, zrešty, naŭrad ci vyratoŭvaje ad niepažadanaj ciažarnaści, zatoje niepryjemnyja adčuvańni padčas seksu harantuje dakładna.

Što nie źjem, to…

Inšy «kisłotny» recept, niahledziačy na svaju vidavočnuju ekstremalnaść, dažyŭ i da našych dzion. Jon havoryć, što, kab nie zaciažaryć, adrazu paśla pałavoha aktu žančyna pavinna ŭvieści u pochvu dolki limona (nu ci zabiaśpiečyć traplańnie «tudy» limonnaha soku lubym inšym sposabam). Treba skazać, taki mietad maje pad saboj peŭnuju navukovuju asnovu — kisłoty sapraŭdy zabivajuć śpiermatazoidy i pieraškadžajuć začaćciu; niezdarma ž u žančyny «tam» stvoranaja naturalnaje ščołačnaje asiarodździe. Adnak «akiśleńnie» ŭnutranych pałavych orhanaŭ daje vielmi i vielmi słabuju abaronu ad začaćcia, a akramia taho moža traŭmavać ślizistuju abałonku i parušyć narmalny bakteryjalny bałans na jaje pavierchni. U vyniku možna nie tolki zaciažaryć, ale i zajmieć jakuju-niebudź intymnuju balačku.

I, narešcie, zusim užo asučaśnieny varyjant pajadańnia pčołaŭ — heta parada prahłynuć dziasiatak tabletak askarbinavaj kisłaty pierad pałavym kantaktam. Mnohija žančyny, mabyć, jašče ź dziciačych uspaminaŭ vierać u cudy «askarbinki» i ŭsprymajuć jaje jak panaceju. Nu što ž tut kazać: heta i praŭda karysna dla vašaha imunitetu (choć i nie ŭ takich kolkaściach), ale na zdolnaść da začaćcia nie paŭpłyvaje nijak.

Na zaradku stanavisia

Inšaja hrupa paradaŭ «narodnych mudracoŭ» abjadnoŭvajecca idejaj niejkaha čaroŭnaha ruchu abo pozy, dziakujučy jakim śpiermatazoidy nie sustrenucca ź jajkakletkaj, i «cud» nie adbudziecca. Karani takoj kancepcyi taksama rastuć sa staražytnych časoŭ: adzin z samych pavažanych hreckich lekaraŭ — jaki, darečy, zrabiŭ nieacenny ŭniosak u raźvićcio hiniekałohii, — Saran Efieski, ličyŭ, što paśla pałavoha aktu žančynie varta niekalki razoŭ padskočyć i prysieści — i abarona ad siurpryzaŭ joj zabiaśpiečanaja!

Naŭrad ci chto-niebudź z sučasnych navukoŭcaŭ ŭziaŭsia surjozna pravieryć hetuju teoryju, ale voś što lekary viedajuć napeŭna, dyk heta što peŭnyja pazicyi nie pieraškadžajuć, a naadvarot, dapamahajuć začaćciu. Heta, naprykład, stanovišča ležačy na śpinie z prycisnutymi da žyvata nahami.

Horš nie prydumaješ

Jak ni dziŭna, pytańniami kantracepcyi tradycyjna bolš zakłapočanyja žančyny. I mienavita im bolš za ŭsio «dastajecca» ad ułasnaj vynachodlivaści! Tak, za sotni hadoŭ narodnaja mudraść sparadziła dziasiatki roznych rekamiendacyj pa vykarystańni vahinalnych śviečak, pryčym u hetaj jakaści vystupali samyja roznyja pradmiety.

Toj ža Saran Efieski raiŭ žančynam uvodzić u połaści małoha taza imbir ci hranat, kab «zabić» usie niepatrebnyja vadkaści. U Italii i Partuhalii žančyny vykarystoŭvali takim ža čynam marskija hubki — kab miechanična adrezać šlach da jajkakletki. U Afrycy ŭ jakaści svojeasablivaj dyjafrahmy vystupaŭ pučok travy i navat drevavaja kara. U savieckija časy, za niedastupnaściu inšych srodkaŭ, žančyny praktykavali «zaściarohu» marlaj, vataj i naohuł luboj tkaninaj, jakaja apynałasia pad rukoj, a taksama — što samaje paradaksalnaje — haspadarčym myłam! Voś tabie i ščołačnaje asiarodździe.

Karaciej, ad ciažarnaści takija kardynalnyja srodki, moža, i dapamahali, ale voś ad ramantyki i tym bolš ad zadavalnieńnia nie zastavałasia i śledu.

Iścina ŭ vadzie

Ciaha da vady jak da srodka ačyščeńnia całkam naturalnaja i zrazumiełaja. Tolki voś daloka nie zaŭsiody vada moža «zmyć» usie nastupstvy našych učynkaŭ, jak by nam taho ni chaciełasia.

Prynamsi, adzin z samych papularnych narodnych mietadaŭ terminovaj kantracepcyi — pramyć pałavyja orhany mocnym strumieniem z duša adrazu paśla pałavoha akta — dakładna nieefiektyŭny. Jakraz naadvarot: patok vady tolki palahčaje prasoŭvańnie śpiermy ŭ patrebnym kirunku i, adpaviedna, pavialičvaje šancy na začaćcie.

Inšy narodny recept kaža, što paśla intymnaj blizkaści dziaŭčynie varta kłaścisia ŭ haračuju vannu chvilin na 20–30, kab usie naturalnyja vadkaści litaralna zvarylisia i nie zmahli złučycca. Voś tolki taki sposab źnižeńnia fiertylnaści padychodzić chutčej mužčynam: vysokija tempieratury sapraŭdy paharšajuć jakaść śpiermy i jaje vypracoŭku, ale voś žanočyja orhany, naadvarot, lubiać ciapło. Tym bolš što «zvaryć» jakija-niebudź składniki čałaviečaha arhanizmu možna tolki pry takich tempieraturach, jakija zabjuć nie toje što śpiermatazoidy, ale i samu niaščasnuju dziaŭčynu.

Narešcie, samaja niedarečnaja parada, źviazanaja z zaściarohaj, kaža, što adrazu paśla pałavoha aktu žančyna pavinna, prabačcie, pamačycca. I ludzi daviarajuć takoj «mudraści» i robiać usio dakładna «pa navucy»! Mabyć, viera ŭ narodny dośvied akazvajecca macniejšaj za zdarovy sens i tym bolš anatamičnyja atłasy — u jakich, miž inšym, mačavyvodnyja pratoki i pochva nijak nie źjaŭlajucca «sazłučanymi sasudami».

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0