Ciareščanka abiacaŭ ekanamičny cud, Ramančuk staraŭsia nie napałochać

Vystupy kandydataŭ na prezydenta pa radyjo pačalisia z pramovaŭ Viktar Ciareščanki i Jarasłava Ramančuka. Pieršyja ŭražańni: V.Ciareščanka vystupaŭ bolš radykalna, čym čakałasia, Ja.Ramančuk — bolš pamiarkoŭna.

Pieršym vystupiŭ Viktar Ciareščanka. Adčuvałasia, što jon čytaŭ padrychtavany tekst, ale ŭ hetaha kandydata artystyzmu ŭ hołasie jaŭna brakavała, jon nia vielmi ŭmieŭ padkreślić važnyja intanacyjnyja rečy. Cikava, što ŭsie ahavorki hučali ŭ efiry, jany nie vyrazalisia.

Z vystupu Ciareščanki najbolš uraziła toje, što jon abiacaŭ:

my pakažam śvietu novy ekanamičny cud,

Kazaŭ, što viedaje, jak heta zrabić, jak akcyi biełaruskich pradpryjemstvaŭ stanuć hałoŭnym srodkam nakapleńnia. Pra matyvacyju kandydata Ciareščanki nam viadoma mała: niekatoryja kažuć, što jon źjaŭlajecca sparynh-partneram dla Alaksandra Łukašenki, i z hetaha punktu pohladu, jak dla mianie, dyk jon vystupaŭ dastatkova apazycyjna. Zajaŭlaŭ, što systema ručnoha kiravańnia vyčarpała siabie, što rastuć ceny.

Pry hetym jon padkreśliŭ, što nie źjaŭlajecca apazycyjnym kandydatam, što jon za sajuz z bratniaj Rasiejaj — siońnia, zaŭtra i na stahodździ — chacia na siońniašni čas heta hučyć davoli apazycyjna.

Jon kazaŭ pra toje, što my, Biełaruś, sami staniem prapanoŭvać kredyty, hrašovyja investycyi inšym krainam. Padsumoŭvajučy heta, a taksama zajavy, što budzie admienienaja płatnaja adukacyja, što admieniać pracoŭnyja kantrakty, płatny prajezd školnikaŭ, što buduć źnižacca padatki — mnie heta nahadała rasiejskija sučasnyja filmy pra vybary ź ich palittechnalohijami: nastolki časam nierealna hučali niekatoryja abiacańni.

Kožny z kandydataŭ abiraje svaju stratehiju pavodzinaŭ, i siońniašni vystup Jarasłava Ramančuka byŭ dastatkova pakazalnym: jon padkreślivaŭ, što «ja nie radykał, ja nie revalucyjaner, ja za dyjaloh pamiž hramadztvam i ŭładaj».

Pry hetym zastavałasia davoli šmat krytyki ŭłady,

jon navat bolš nie krytykavaŭ uładu, a reklamavaŭ svaju prahramu «Miljon novych pracoŭnych miescaŭ», i hałoŭny svoj deviz: «Zachavajem lepšaje, pabudujem novaje».

Jon kazaŭ, što jahonaja prahrama — heta prahrama budučyni, a prahrama ŭłady — heta prahrama zastoju. Ale ŭvieś jahony vystup byŭ nakiravany na toje, kab ludzi nie bajalisia takoha strašnaha radykalnaha refarmatara Jarasłava Ramančuka. «Ludzi bajacca pieramienaŭ, bo na svajoj skury źviedali, što było ŭ 90-ja, a ja nie chaču, kab byli takija pieramieny, jakija byli ŭ Rasiei, chaču, kab byli inšyja pieramieny,« — i tut jon pryvioŭ stanoŭčyja prykłady Polščy i Słavaččyny.

Mnie zdajecca,

Jarasłaŭ Ramančuk choča, kab jaho zrazumieła šyrejšaja aŭdytoryja, nia tolki apazycyjny elektarat, i mienavita dla hetaj aŭdytoryi byŭ nakiravany jahony bolš pamiarkoŭny vystup.

Z punktu hledžańnia pabudovy mnie spadabałasia, što Jarasłaŭ ź pieršych słovaŭ skazaŭ pra siabie, što zabyŭsia zrabić Ciareščanka: chto jon taki, dzie vučyŭsia, kolki movaŭ viedaje, 8 knih napisaŭ i h.d., nahadaŭ pra siabie ŭ kancy, tak što palittechnalahična pramova była pabudavanaja davoli piśmienna. Ale hałoŭnaje — imknieńnie nie napałochać svajoj prahramaj, pierakanać, što ŭ vyniku jahonych ekanamičnych reformaŭ žyćcio stanie lepš i cikaviej.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0