Alaksiej Šydłoŭski. MF patrebnyja źmieny

MF patrebnyja źmieny

Lubaja arhanizacyja, kali doŭha nie źmianiajecca, nia ruchajecca napierad, pačynaje adstavać ad svajho času. I ŭ hetym sensie źmieny ŭ Maładym Froncie naśpieli. Rašycca na ich niaprosta, łamać zvykły ład nikoli nie byvaje prosta.

Prychilniki abnaŭleńnia Maładoha Frontu nia majuć na mecie «skidać Paŭła Sieviarynca». Ale nielha bolš zapluščvać vočy na toje, što jon abjektyŭna niazdolny być abjadnaŭčaj fihuraj u našym chaŭrusie.

Što adbyłosia ŭ supołcy, što jašče niekalki hadoŭ tamu vałodała biassprečnym aŭtarytetam siarod usiakaj moładzi, siabry jakoj byli ŭ pieršych šerahach zmahańnia za niezaležnaść, siarod pieršych palityčnych viaźniaŭ? U idealohii Maładoha Frontu źjaviŭsia biezumoŭny pierakos ad śvieckaści j demakratyčnaści da relihijnaj artadaksalnaści. Pačałasia biaskoncaja «ciakučka kadraŭ», navički prychodziać da Maładoha Frontu, poŭnyja hareńnia i paryvańniaŭ, i nieŭzabavie sychodziać, niezadavolenyja brakam realnych spravaŭ, adsutnaściu hieroiki j ramantyki, naviazvańniem idejnych dohmaŭ. Dobra, kali ŭ arhanizacyi zatrymlivajecca adzin ź piacidziesiaci, što prychodziać u pošukach biełaruščyny, siabroŭ, spravy, samaspaznańnia. Małady Front hublaje svoj aŭtarytet arhanizacyi numar adzin, pieršaj siarod roŭnych u maładziovaj palityčnaj sfery.

U toj ža čas Paŭłu Sieviaryncu, jaki začasta vydaje svaje pierakanańni za idealohiju ŭsiaho zhurtavańnia, nie staje rašučaści navodzić paradak u šerahach arhanizacyi, i Małady Front hublaje svoj aŭtarytet u hramadzkaści z-za nierazvažlivaj, dziciačaj fanaberyi siabroŭ arhanizacyi, što my nazirali za apošni hod na sumnych prykładach V.Karcava, Ja.Skočki.

Jość kamanda, jakaja choča zrabić MF tym, čym jon zadumlaŭsia – zadzinočańniem, adkrytym dla ŭsich, čyje sercy pałajuć luboŭju da svajoj ziamli. Heta Alaksiej Janukievič, Andrej Piatroŭ, Aleś Stralcoŭ, Volha Ancypovič, Vadzim Kanapacki, Uładzimir Łabkovič, kali nazyvać samyja viadomyja proźviščy.

Našy apanenty pałochajuć, što kali niechta z hetaj kamandy stanie staršyniom MF, arhanizacyja nabudzie krajnie radykalnyja rysy. Łuchta! Tak, my hatovyja być žorstkimi, kali spatrebicca abaraniać siabie, arhanizacyju, jaje siabroŭ, abo, kali takaja budzie vola Božaja, samuju Biełaruś. Tak, my biez vahańniaŭ uchvalili dziejańni demanstrantaŭ 17 kastryčnika 1999 hodu pad čas «Maršu Svabody-1». Ale radykalizm – heta zvyčajna mišura, huli ŭ hierojstva, zabaŭki z uniformami i ŭsio takoje. Daliboh, nie dla hetaha my žyviem. Ale dla dziejańnia! Mała, mała dziejańnia – voś što nie padabajecca nam u siońniašnim MF. Kali dla vas bolš dziejańnia — heta radykalizm, nazyvajcie mianie radykałam, chalera z vami. Ale ja peŭny, što dziejańnia musić być bolej, pryčym nie takoha, jakoje nie vyploskvajecca za ścieny siadziby na Varvašeni, a taho, jakoje b mianiała abličča našych haradoŭ i viosačak, admianiała krainu, pieramianiała nas samich. Chaj maje słovy hučać vysakaparna, ale ja nia viedaju, jak inakš vykazać toje kipieńnie, što daŭno mianie pierapaŭniaje. Dziaŭčaty, chłopcy, ci dla taho ja prasiedzieŭ paŭtara hady ŭ astrozie, kab ciapier nazirać, jak jašče adna biełaruskaja arhanizacyja pieratvarajecca z pryciahalnaj i sučasnaj u sektu, abmiežavanuju ŭ samoj sabie?

U nas jašče jość para dzion da źjezdu. Davajcie padumajem pra toje, što my tamaka vyrašym.

Alaksiej ŠYDŁOŬSKI