Tavaryšu Miaśnikoviču, načalniku nad Akademijaj navuk i čałavieku

Tavaryšu Miaśnikoviču,
načalniku nad Akademijaj navuk i čałavieku

Tavaryš Miaśnikovič!

Prybližajecca hadavoje sabrańnie davieranaj Vam Akademii, na jakim buduć vybirać novych akademikaŭ i, pardon, členaŭ-karespandentaŭ.

Nia viedaju, ci budziecie bałatavacca ŭ akademiki Vy — heta Vašaje ličnaje dzieła. Ale jość działa, imiejuščyja isklučycielnaje abščeśćvienna-navučnaje značeńnie. Heta pazor i hańba, što siarod dziajśćvicielnych členaŭ ANB nia značycca proźvišča Łukašenki A.R. Ja ščytaju, što Łukašenka A.R. daŭžon užo daŭno być akademikam.

Dumaju, što Łukašenka A.R., jak historyk pa adukacyi, daŭžon stać akademikam historyi. Pa-pieršaje, jon upisaŭ užo nie adnu stranicu ŭ historyju Biełarusi. Pa-druhoje, jon unosiŭ i ŭnosić vydajuščysia ŭkład u raźvićcio histaryčnaj navuki. Jamu prynadlažać dva fundamiantalnyja adkryćci.

Pieršaje — što va ŭremia vialikaj aciečaśćviannaj vajny Biełaruś paciarała kožnaha treciaha žychara. A pry Mašeravie ž i paźniej ašybačna ličyłasia, što kožnaha čaćviertaha. Značyć, u adpaviednaści z novymi faktami, u Chatyni nada budzie pasadzić nie čatyry, a try biarozki i adnu ź ich śsiačy. I ŭ vučebniki ŭniaści źmieny.

Druhoje adkryćcio: Łukašenka A.R. aŭtarytetna ŭstanaviŭ, što padzialić Biełaruś i ŭklučyć jaje ŭ skład Rasii — “navat Stalin da hetaha nie dadumaŭsia”.

Z hetaha vynikaje ŭrańnio nacyjanalistaŭ, lična Paźniaka, Viačorki i ich družka Šuškieviča: što ŭ janvary 1919 h. — pry Leninu — sa składu BSSR byli isklučany i ŭ skład RSFSR uklučany Smalenskaja, Viciebskaja i Mahiloŭskaja huberni.

Ale nia tolki nacyjanalisty ŭrali. Navat, iźvinicie, tavaryš Lenin niapraŭdu pisaŭ, što tavaryš Stalin u 1922 h. chacieŭ uklučyć BSSR, USSR i Zakaŭkaskuju Federacyju ŭ skład RSFSR. Dumaju, što aŭtary padručnikaŭ pad kiraŭnictvam Staškieviča M.S. vyčarknuć hety mament z historyi Biełarusi jak niasłušny.

Treba taksama pavyrezvać adpaviednyja listy z 45-ha tomu 5-ha izdańnia sačynieńniaŭ Lenina. A adździelnyja brašurki ź piśmom Lenina pra stalinski plan aŭtanamizacyi — papalić.

Tak što, tavaryš Miaśnikovič, vyzaviecie dyrektara Instytutu historyi Staškieviča M.S., kab jon prajaviŭ inicyjatyvu i vysunuŭ kandydaturu Łukašenki A.R. u dziajśćvicielnyja členy Akademii. Na Adździaleńni abščeśćviennych navuk hetaja kandydatura projdzie na “ŭra”. A na Ahulnym schodzie nada pravieści adkrytaje hałasavańnie. Pabačym, ci aśmielicca chto hałasavać “prociŭ”.

Praŭda, moža źjavicca prapiaśćvije. Chodziać čutki, što kandydaturu Łukašenki A.R. u akademiki choča vysunuć Instytut litaratury. Ale vy pasavietujcie dyrektaru Instytutu Hniłamiodavu U.V. padździaržać kandydaturu Łukašenki A.R. u akademiki historyi, bo fundamentalnaje adkryćcio (što Vasil Bykaŭ vieršy pisaŭ i piačataŭ) kasajecca takža historyi, ale historyi litaratury.

Z pažadańniem pośpiechu

— Hraždan.