Лідэр кампаніі «Гавары праўду» азнаёміўся з праблемамі жыхароў і перадаў іх подпісы у лідскі гарвыканкам.
Цягам апошніх трох тыдняў невялікая вёска Шырокая стала адным з цэнтраў змагання людзей за свае правы. Кіраўніцтва Ліды (Шырокая знаходзіцца літаральна на мяжы гораду) вырашыла пабудаваць шкоднае хімічнае прадпрыемства практычна ў вёсцы. Што рабіць яе жыхарам, невядома.
Уладзімір Някляеў стаў першым з лідэраў незалежнага грамадства, якія прыехалі сюды. І сустрэча выклікала сапраўдны ажыятаж — нягледзячы на працоўны дзень, на яе прыйшло каля 30 жыхароў. Для невялікай вёскі гэта вельмі шмат.
Сустрэча, што сімвалічна, адбывалася ля крыжа. Людзі наперабой гаварылі аб набалелым: дрэннай экалагічнай абстаноўцы, здзеках гарадскога і мясцовага начальства і адсутнасці дапамогі. Асабліва заўважнай ў прамовах вяскоўцаў была агіда да начальства.
«Яны нас людзьмі не лічаць. Мы не быдла» — гэтыя словы паўтараў кожны другі.
Жыхары Шырокай больш за гадзіну распавядалі аб набалелым. Пасля чаго У.Някляеў і актывісты кампаніі «Гавары праўду» павезлі ў гарвыканкам зварот і подпісы жыхароў Шырокай і навакольных вёсак, у якім тыя выказвалі сваё нежаданне жыць побач са шкодным заводам. Падпісалася пад зваротам больш за дзве тысячы чалавек.
У лідскім гарвыканкаме візіту яўна не чакалі. Перапалоханы міліцыянер забараніў фатаграфаваць ды знік у нетрах будынка, шукаючы адпаведнага чыноўніка. Чыноўнік знайшоўся, зварот і подпісы ўзяў ды паабяцаў даць адказ на працягу месяца.
Застаецца спадзявацца, што подпісы двух тысяч чалавек не знікнуць у вэрхале падрыхтовак да Дажынак. Хаця, ўлічваючы стаўленне лідскіх уладаў да жыхароў Шырокай, такое таксама магчыма.
Падрабязней аб праблеме вёскі Шырокая і наваколля глядзіце тут і тут.
Цяпер чытаюць
Хто забараняе ў Беларусі кнігі — вось гэтыя 22 чалавекі30
Хто забараняе ў Беларусі кнігі — вось гэтыя 22 чалавекі
«Спасибо, Лена! Продолжайте вести наблюдение». Афіцэр, які пісаў Харысавай, пасвіўся ў чатах палітэміграцыі, а некаторым дзяўчатам нават прапаноўваў абмяняцца нюдсамі9191
Каментары