Na budynak byłoha kaścioła pretenduje ryma-katalickaja parafija z v. Akolica Minskaha rajona. Tavarystva achovy pomnikaŭ pratestuje.

Na budynak byłoha kaścioła pretenduje ryma-katalickaja parafija z v. Akolica Minskaha rajona. Tavarystva achovy pomnikaŭ pratestuje.
«Biełaruskaje dobraachvotnaje tavarystva achovy pomnikaŭ historyi i kultury» bje ŭ zvany: Muziej biełaruskaha narodnaha mastactva ŭ Raŭbičach pad pahrozaj. Staršynia Tavarystva Anton Astapovič paviedamlaje, što ryma-katalickaja parafija z v. Akolica Minskaha rajona pačała niesankcyjanavanyja pracy na terytoryi muzieja, budynak jakoha achoŭvajecca dziaržavaj. U suviazi z čym sp. Astapovič nakiravaŭ listy da mitrapalita Tadeuša Kandrusieviča i Upaŭnavažanaha pa spravach relihii i nacyjanalnaściaŭ pry Saŭminie Leanida Hulaki.
U liście ŭ pryvatnaści havorycca, što «pa inicyjatyvie byłoha probašča ryma-katalickaj parafii z v. Akolica Minskaha rajona Ihara Łašuka byŭ ustalavany kryž pobač z budynkam kaścioła biez uzhadnieńnia z kiraŭnictvam muzieja, uźviedziena vakoł mohiłak aharodža, jakaja dysanuje z historyka-kulturnaj kaštoŭnaściu i pieraškadžaje jaje narmalnamu ŭspryniaćciu, pačałosia budaŭnictva ŭ achoŭnaj zonie parafijalnaha doma biez uzhadnieńnia prajektnaj dakumientacyi i dazvołu Ministerstva kultury, čym parušajucca šmatlikija narmatyŭna-pravavyja akty Respubliki Biełaruś. Pry budaŭnictvie doma, a ŭžo vykapany katłavan i zakładzieny žalezabietonnyja błoki ŭ kanstrukcyju padmurka, byli vysiečany čatyry staradaŭnija lipy z alei ŭzdoŭž darohi da kaściołu».
Anton Astapovič padkreślivaje kaštoŭnaść muzieja jak adnaho z centraŭ papularyzacyi biełaruskaj kultury.Jon prapanuje zładzić kruhły stoł z udziełam usich zacikaŭlenych bakoŭ i pradstaŭnikoŭ niezaležnaj hramadskaści z tym, kab znajści prymalny varyjant raźmiaščeńnia na miažy achoŭnych zon pomnika kaplicy, pamiery jakoj u poŭnaj miery zmohuć zadavolić patreby parafii z v. Akolica.
Ajciec Ihar Łašuk nie pahadžajecca z pretenzijami Tavarystva achovy pomnikaŭ. Pa jaho słovach, parafii jašče ŭ 2005 hodzie Ministerstva kultury ŭkazała, dzie možna raźmiaščać parafijalnyja abjekty i akreśliła miežy achoŭnych zonaŭ. Paśla atrymańnia naležnych dakumientaŭ ź Minskaha rajvykankama, źviarnulisia ŭ Dziaržbudnahlad Minabłvykankama z prośbaj dazvolić budaŭnictva parafijalnaha doma na miescy, dzie niekali byŭ dom śviatara (plabanija), a ŭ savieckija časy škoła. A potym u spravu ŭmiašałasia kiraŭnictva Nacyjanalnaha muzieju i jahonaha filijału ŭ Raŭbičach, raspaviadaje śviatar. Na jaho dumku, pretenzii muziejščykaŭ da parafijalnaha domu nadumanyja — padmurki jaho zakładzienyja ŭ 300 m ad budynku byłoha kaścioła. Zusim pobač staić pryvatny dom, ale jon čamuści nie zaminaje achoŭnaj zonie. Kryž byŭ ustalavany na mohiłkach, a nie pry samim muziei. Pry hetym, ćvierdzić śviatar, u muzieja navat nie było rehistracyjnaha paśviedčańnia na ziamlu. Aharodžu mohiłkach staviŭ miascovy sielsaviet, a nie śviatar. Raspavioŭ a.Ihar i pra śpiłavanyja lipy — pa jaho słovach, heta byli staryja dupłavatyja drevy, jakija, da taho ž, raśli asobna ad alei.
Ihar Łašuk nie chavaje, što kančatkovaj metaj parafii, jašče z 1991 hoda, jość viartańnie budynka kaścioła: «Bohu — Bohava. Muziej možna raźmiaścić u lubym pamiaškańni, a kaścioł — heta kaścioł».
Jon nie zhadžajecca z vykazvańniami pra toje, što raŭbickaja parafija niešmatludnaja i moža nie dać rady ŭtrymańniu pomnika architektury. I daje kontrarhumient: «My admysłova ličyli, kolki čałaviek naviedvaje toj muziej. U piatnicu, subotu i niadzielu. Niekalki čałaviek zachodziła. Pry hetym niekatoryja kazali, što paličyli budynak muzieja kaściołam. Prosta muziejnaje kiraŭnictva lubym sposabam choča zachavać svaje pracoŭnyja miescy, a da parafii ŭ v. Akolica naležać vierniki i z druhich viosak, a taksama i z Astrašyckaha Haradka. Ministerstva kultury pavinna supracoŭničać z Kaściołam, my robim supolnuju spravu, niasiom kulturu narodu, viartajem tradycyi, a nieparazumieńni pavinny vyrašacca ŭ dyjałohu, a nie ŭ manałohu. A jak pan Astapovič za svaje ŭłasnyja srodki zbuduje dla parafii jašče i kaplicu, miarkuju, parafija budzie zadavolena».
Los budynka Muzieja biełaruskaha narodnaha mastactva ŭ Raŭbičach charakterny dla Biełarusi. Były kaścioł sv. Maćvieja, zbudavany ŭ 1862 h. na miescy draŭlanaj katalickaj bažnicy z 1650 hoda. U 1866 h. byŭ pieradadzieny pravasłaŭnaj carkvie, u 1920 hodzie viernuty katalikam, za savietami byŭ začynieny, u hady Druhoj suśvietnaj vajny zaznaŭ značnyja paškodžańni.
U 70-yja hady XX st. reštki byłoha kaścioła apynulisia na terytoryi alimpijskaha spartyŭnaha kompleksu «Raŭbičy». Tady i vyrašyłasia pytańnie dalejšaha isnavańnia budynka: u 1976—78 hh. jon byŭ adrestaŭravany i prystasavany pad Muziej narodnaha mastactva. Na siońnia źjaŭlajecca filijałam Nacyjanalnaha mastackaha muzieja.
-
Na «Biełaruśfilmie» siarod biaskoncych filmaŭ pra vajnu narešcie zdymuć navahodniuju kamiedyju
-
Zamianiŭ 95% trupy, ale nie zavajavaŭ publiku. Što robić ź biełaruskim baletam eks-premjer rasijskaj Maryinki
-
Restaŭratary adnaŭlajuć znakamity žyrovicki ikanastas. Ale ŭ histaryčnym kolery ŭ manastyry jaho naŭrad ci pabačać


Kamientary