Mraź, padonki, idyjoty, piataja kałona — Łukašenka pra apazicyju
«Ja zanadta samaŭpeŭnieny, hanarlivy čałaviek, ja nie dazvolu sabie takimi mietadami hladzieć na hetuju mraź».
U intervju žurnalistam 16 krasavika Alaksandr Łukašenka čarhovy raz zahavaryŭ pra apazicyju ŭ kantekście teraktu.
«Palitykaj patychaje ci nie, — nie chaču budaražyć znoŭ našu piatuju kałonu, ale chutka my pradstavim niekatoryja materyjały. I nie treba tolki kivać, što my tut nastupajem na apazicyju. My nastupim na tych, chto vinavaty, na tych, suprać kaho jość dokazy. Ale ja na pierśpiektyvu skazaŭ, što piataj kałony ŭ krainie nie budzie», — pahražaŭ jon.
«Nie treba tut navodzić cień na placień, — Łukašenka adkinuŭ padazreńni ŭ datyčnaści ŭładaŭ da teraktu. — Heta ŭsio roŭna što kali palec balić, kab vylečyć jaho — adarvać sabie hałavu. Jakim idyjotam treba być, kab, naprykład, mnie pierakreślić ŭsiu svaju pracu. Bo i
ja niamała zrabiŭ dla taho, kab u nas było spakojna, narmalna žyć u Biełarusi, i heta — brend našaj krainy». «I mnie što, treba było padarvać mietro, kab usie skazali: nu voś, Łukašenka, dzie tvaja stabilnaść i spakoj?»Alaksandr Łukašenka nazvaŭ padonkami tych, chto zajaŭlaje ab datyčnaści ŭładaŭ da teraktu. Pa jahonych słovach, tolki idyjoty mohuć padobnym čynam razvažać. Pa słovach Łukašenki, siońnia situacyja ŭ krainie nie krytyčnaja, kab pajści na krajnija miery.
«Vy abychodźcie hetych ludziej [jakija kažuć, što ŭłada mahła padobnym čynam zrabić] bokam — jany kažuć tak, jak jany b zrabili. Zapomnicie — heta strašnyja ludzi».
U toj ža čas Alaksandr Łukašenka zajaviŭ, što padziei ŭ Minsku nie stanuć padstavaj dla raspravy nad apazicyjaj. «Heta — blef, heta łuchta poŭnaja», — zajaviŭ jon i patłumačyŭ heta svaimi pryncypami: «Ja zanadta samaŭpeŭnieny, hanarlivy čałaviek,
ja nie dazvolu sabie takimi mietadami hladzieć na hetuju mraź».
Jon iznoŭ nie pierabiraŭ u słovach dla charaktarystyki svaich palityčnych praciŭnikaŭ: «Siońnia ŭ ich idzie baraćba, chto budzie lideram. Hetych, tak zvanych novaj chvali, niama. Pavyłazili Bahdankievič, Kazulin, Labiedźka, jakoha, darečy, vypuściŭ z turmy [aficyjna rašeńnie prymałasia śledčymi orhanami — NN], a jon siońnia viakaje», — hrymieŭ Łukašenka. «Heta ž padonki. Skažycie lepš dziakuj, što hety prezident vas vypuściŭ z kamiery!».
Jon čarhovy raz zajaviŭ, što siarod apazicyi «jość i bajeviki». Takimii jon ličyć udzielnikaŭ
-
«Ja nie chaču ŭ zahončyk biełaruščyny». Knyrovič adkazaŭ na krytyku za ŭdzieł u kancercie na Dzień Rasii
-
Fiaduta pra Aŭtuchoviča: U dvoryku «Amierykanki» jon uparta rabiŭ praktykavańni, imknučysia padtrymlivać siabie ŭ formie
-
Ci jość siarod siłavikoŭ u turmach i kałonijach dobryja ludzi? Adkazvaje Łosik
Ciapier čytajuć
«Biada, na vialiki žal, užo stupaje na paroh Siniavokaj». Ultymatum Zialenskaha Łukašenku: što budzie dalej?61
Kamientary