Paštovaja skrynka
Alaksandru A. ź Miensku. Nie vidać ludziej za samalotami.
H.T. z Homiela. Lepš biez usialakich pramych aluzijaŭ i ahitacyi — paraleli i tak jasnyja. Lepš vyjšła b u formie skupoha apaviadańnia historyka. Bo tak atrymlivajecca, jak dla «Narodnaj voli» ci «Navinaŭ».
Jaŭhienu S. ź Pinsku. Škoda, što spaźnilisia, bo ŭ Vas dobra vyjšła. Nieŭzabavie ŭ Paleskim muzei budzie dobraja mižnarodnaja kanferencyja, napišycie nam pra jaje. «Minak» aznačaje «čałaviek na darozie», «čałaviek na vulicy», «prachodny čałaviek», «prachodny», «prachodžy», «passer-by», «čałaviek, jaki jdzie niekudy la niečaha». Słova «minak» uźnikła niadaŭna, i, chacia ŭžo zamacavałasia ŭ litaraturnaj movie, usprymajecca jašče jak štučnaje, choć i adpaviadaje farmalnaj słovaŭtvaralnaj lohicy movy (paraŭnajcie: dzivak, śpiavak). Tamu Vy j razumieli jaho jak «žychar horadu». Kali Vy spytajeciesia ŭ svajoj babuli, prykładam: «Chto Vam heta skazaŭ?» — jana Vam sapraŭdy adkaža: «A, adzin čałaviek na vulicy», a nie «adzin minak». Jość u «minaku» hetaja štučnaść. Ale siamu-tamu mienavita heta j padabajecca.
Ciapier čytajuć
«Biada, na vialiki žal, užo stupaje na paroh Siniavokaj». Ultymatum Zialenskaha Łukašenku: što budzie dalej?61
Kamientary