ЦУКРОВЫЯ РАДАСЬЦI
10 лютага ў Скiдалi ўрачыста адзначылi выраб двухмiльённай тоны цукру. Насыпалi вялiкi мех, якi важыў, натуральна, менш за тону, i напiсалi: «2000 г., февраль». Першую тону скiдальцы вырабілі ў 1982-м, на што iм спатрэбiлася амаль 40 гадоў.
Рэч у тым, што калiсьцi гэта быў Першы беларускi цукровы камбiнат, пабудаваны ў 1951 годзе, пра што ведаў сам таварыш Сталiн. Затым паставiлi заводы ў Гарадзеi, Жабiнцы, Слуцку. Дзяржаўныя мас-мэдыі паведамiлi, што з нагоды двухмiльённай тоны адбыўся нават мiтынг. Вось, аказваецца, для чаго патрэбныя мiтынгi — не каб абурацца i бунтаваць, а — каб радавацца салодкаму жыцьцю.
Між тым, абурацца ёсьць чым. Значная частка скідальскага цукру кантрабандай накіроўваецца ў суседнюю Літву. Вось і ў мінулы панядзелак, за тры дні да «цукровага сьвята», супрацоўнікі апэратыўнага аддзелу Варэнскага атраду памежнай паліцыі разам са спэцназам затрымалі на шашы Салечнікі—Эйшышкі, на трэцім кілямэтры ад беларускай мяжы, грузавік. А ў тым грузавіку — 220 мяхоў, па 50 кг кожны, кантрабанднага цукру з этыкеткамі Скідальскага цукровага камбінату.
Як прызнаўся кіроўца, віленец Г.В., што працуе ў адным зь літоўскіх акцыянэрных таварыстваў, начальнік загадаў яму заехаць у пэўнае месца, пакінуць машыну і «зьнікнуць». Цяпер Г.В. «сьвеціць» да пяці гадоў з канфіскацыяй...
І добра, каб гэта быў адзінкавы выпадак. Дык жа толькі сёлета літоўскія памежнікі ўжо затрымалі 49 тон кантрабанднага скідальскага цукру. А летась, за год, — ажно 141 тону. Як бачым, «растуць паказчыкі». Значыць, ня ўсё тыя памежнікі затрымліваюць, бо інакш кантрабандысты не вазілі б. Выходзіць, рана мітынгаваць, таварышы.
Сяргей Максімовіч, Алесь Кебік
Палітолаг Аліна Харысава пагадзілася супрацоўнічаць з СБУ. Аказалася, гэта было КДБ36
Каментары