Vychavacielka dziciačaha sadka patapiłasia, bo bajałasia zahadčycu? Što viadoma pra trahiedyju ŭ Kryčavie

8 krasavika ŭ Kryčavie zdaryłasia biada: 40-hadovuju Natallu Jalcovu znajšli ŭ Sožy. Taksama na bierazie znajšli rečy 78-hadovaj maci žančyny. Cieła pakul niama.

Čytajcie taksama: U Kryčavie ŭ race patanuli maci i dačka. U kišeni dački była pieradśmiarotnaja zapiska

Pavialičyć

Pra śmierć vychavacielki kažuć, što heta byŭ, chutčej za ŭsio, suicyd. Dakładnuju pryčynu śmierci vyśvietlać śledčyja.

Ale što šturchnuła žančynu na taki krok? I što zdaryłasia ź jaje maci? Jana pabiehła ratavać dačku?

Pa čutkach, Natalla pakinuła zapisku.

Muž žančyny admoviŭsia kazać pra svaju biadu. 

Ale kalehi źviazvajuć śmierć Natalli z zatrymańniem karumpavanaj zahadčycy, jakoje adbyłosia zusim niadaŭna.

Kryčaŭski sadok №19 ličyŭsia pakazalnym. Ale apošnim časam hetaja ŭstanova źviazanaja ŭ asnoŭnym ź niehatyŭnymi historyjami. 28 sakavika siłaviki zatrymali zahadčycu sadka. 62-hadovuju Ału Pastuchovu vyvieli z pracoŭnaha miesca ŭ kajdankach, paźniej stała viadoma, što na jaje zaviali spravu za pieravyšeńnie słužbovych paŭnamoctvaŭ i złoŭžyvańnie ŭładaj.

Paśla śledčyja pačali dapytvać padnačalenych Pastuchovaj. Sadok vialiki: vychavacielki, nianiečki, inšy piersanał… Ahułam 55 čałaviek. I amal kožnaha, kažuć u sadku, zahadčyca Pastuchova vykarystoŭvała, kab «padniać» hrošaj. Kažuć, što vypisvała na padnačalenych premii, paśla hrošy joj viartali nazad. Maleńkuju častku premii zahadčyca dazvalała rabotniku pakinuć sabie.

Natalla Jalcova pracavała defiektołaham. Zarablała dla Kryčava bolš-mienš narmalna: za pracu na paŭtary staŭki vychodziła prykładna 700 rubloŭ. Ale i jaje Pastuchova prymušała ŭdzielničać u schiemie z premijami.

«U nas pačalisia dopyty. Prachodzili tut, niepasredna ŭ sadku. Ale ŭsio było vielmi taktoŭna, śledčyja na nas nie cisnuli. My sami dumali, što siłaviki — značyć źviary, ale ŭsio było vielmi vietliva, ja až nie čakała, choć spačatku sama bajałasia, — kaža adna z supracoŭnic sadka №19. — I paśla Natalla naprydumvała sabie, što čamuści musić być vočnaja staŭka z Pastuchovaj. A hetaj sustrečy Natalla vielmi bajałasia. Nabrała ŭ hałavu sabie — i ŭsio tut.

My kazali: jakaja vočnaja staŭka, što ty vydumała?! Ale jana vielmi chvalavałasia».

Apošni tydzień, kažuć u sadku, Natalla vielmi niervavałasia, «až źmianiłasia tvaram». Kalehi supakojvali jaje, ale, kažuć, nie mahli ŭjavić, što ŭsio skončycca voś tak.

«Moža być, štości jašče zdaryłasia i na vychodnych. Bo Natalla nie chadziła ŭ carkvu — joj stanaviłasia kiepska ad hetych usich pachaŭ. A ŭ niadzielu jaje raptam ubačyli ŭ carkvie, chadziła razam sa svajoj maci», — kaža znajomaja Natalli Jalcovaj.

Maci Natalli žyła razam z paralizavanym mužam. Kožnuju ranicu i kožny viečar Natalla zachodziła da ich, kab dapamahčy dahladać baćku.

Kažuć, što a 5 ranicy ŭ paniadziełak Natalla nie pryjšła da baćkoŭ. Jaje maci pačała chvalavacca. Pazvaniła Jalcovym, paśla ŭ sadok… Dački nie było.

78-hadovaja žančyna vyjšła z chaty i bolš jaje nichto nie bačyŭ. Tolki na bierazie raki znajšli niekatoryja rečy.

«Ja liču, što heta mahło być źviazana z dopytami i spravaj Pastuchovaj. Bo Natalla była vydatnym piedahoham, i vielmi dobrym čałaviekam — ale i vielmi słabym. Pastuchova prynižała jaje pastajanna, uvieś čas: viešała niejkija daručeńni, kryčała… Kali bačyła skamiačanuju papierku ad Natalli, raŭła na jaje: što ty pryniesła, ja tabie roŭnuju davała!.. A Natalla nikoli nie adkazvała, tolki pačynała płakać, trasłasia… I Pastuchova iznoŭ kryčała na jaje: «Što ty tut płačaš, idzi adsiul!» — kaža supracoŭnica sadka. — Tamu, moža być, Natalla prosta sama sabie nakruciła, napałochałasia…»

U sadku dakładna nie viedajuć, ci była pieradśmiarotnaja zapiska. Dačka Natalli paviedamiła, što zapisku jaje maci sapraŭdy pakinuła, ale imia Pastuchovaj u papiercy niama. Što dakładna napisała Natalla, dačka havaryć admoviłasia.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0