«A jak karmić, chlebam chiba?» U mahiloŭskim zaasadzie dzieci hladzieli na adsiečanuju hałavu kazuli ŭ vaŭčynym valjery
Aŭtarka rolika aburyłasia tym, što dzieci, jakija pryjšli pahladzieć na žyvioł, bačać «bojniu». Pavodle jaje słoŭ, usie byli ŭ šoku i adrazu advodzili małych ad valjera. Historyju zaŭvažyŭ «MahiloŭAnłajn».
«Heta žach!» — kaža žycharka Mahilova, jakaja padzialiłasia videa ŭ Threads. Jana padpisała jaho tak: «Ludzi pryvodziać dziaciej u zaasad, kab hladzieć na žyvioł. Zamiest hetaha my bačym što? — Adarvanaja hałava i syty pobač voŭk».
Vyśvietliłasia, što historyja adbyłasia ŭ Mahiloŭskim zaasadzie ŭ Bujničach.
Niechta zaŭvažyŭ, što lepš naohuł nie chadzić u «padobnyja nizkahatunkovyja zaaparki». Dy i ŭ cełym jany, jak i cyrki — miescy pakut žyvioł. Tamu niachaj nie dziviacca adarvanym hałovam.
Ale bolšaść zastupiłasia za vaŭka i dyrekcyju. «Dumaju, jon byŭ absalutna ščaślivy atrymać takuju cacku». I ŭ źviaryncy ludzi prychodziać «jakraz dla taho, kab pahladzieć na sapraŭdnych žyvioł». «Kali baiciesia za svajo dziciatka, to niachaj hladzić mulciki, dzie poni jaduć viasiołku i kakajuć matylkami», — napisaŭ karystalnik Threads.
«Tam pavinna talerka ź viłkaj być?» — zadała rytaryčnaje pytańnie adna žančyna.
«Sapraŭdy, vaŭki ž kvietački jaduć. Jakija dalikatnyja ŭsie stali», — dadała druhaja.
Niekatoryja źviarnuli ŭvahu, što hałoŭny abjekt tut — zusim nie hałava kazuli ci voŭk, a valjer: «Jon vas u stan šoku nie ŭvodzić?»
Vydańnie źviazałasia z zahadčykam Mahiloŭskaha zaasada Ivanam Nižnikavym. Toj adkazaŭ, što vaŭkoŭ kormiać mienavita tak. Pryčym nie tolki ŭ Mahilovie, a va ŭsich zaaparkach śvietu.
«Drapiežnaj žyviole abaviazkova patrebna kroŭ», — kaža surazmoŭca. I jany jaje atrymlivajuć roznymi sposabami. Adkul biaruć achviar?
«Kazul zabirajem z DTZ, robim analizy i dajem žyviołam — heta dazvolena. Časam raśsiakajem hałovy, časam nie, — patłumačyŭ zahadčyk. — A jak karmić, chlebam chiba, abo sabačym kormam vaŭka? Prosta, mahčyma, supracoŭnicy nie paśpieli prybrać». Łasi, aleni i dziki, jakija trapili pad koły, taksama iduć na charčavańnie pastajalcaŭ zaasada, «kab nie vykidvać». I heta, jak tut ličać, narmalna.
Časam racyjon drapiežnikaŭ razbaŭlajuć hałovami i łapami kurej, subpraduktami, a to i trusami z marskimi śvinkami. Ich piersanał śpiecyjalna vyroščvaje dla hetych metaŭ na svajoj terytoryi.
Kamientary