праходзіла на прыступках касьцёла сьвятога Мацьвея — у бажніцы дагэтуль месьціцца музэй народнага мастацтва.
15 жніўня 2006 г. ва ўрачыстасць Унебаўзяцця Найсвяцейшай Панны Марыі каля касцёла святога Мацвея ў Раўбічах, дзе цяпер знаходзіцца музей, адбылася святая Імша, якую целебраваў канцлер курыі Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі кс. Юрый Касабуцкі. Пробашч раўбіцкай парафіі а. Ігар Лашук SDB маліўся ў інтэнцыі вяртання касцёла святога Мацвея, а таксама за ўсіх парафіянаў і за супакой душаў іх памерлых родных і блізкіх.
Падчас святой Імшы кс. Юрый Касабуцкі асвяціў шаты і 2 кароны для копіі цудатворнага абраза Маці Божай Карміліцы (Lactasti sacro ubere). Цяпер копія абраза, які быў адноўлены згодна з апісаннямі ў архіўных дакументах, мае такі ж выгляд, як і яго старажытны арыгінал.
Шаты і кароны, праект якіх быў распрацаваны архітэктарам Аляксеем Яроменкам, — вынік доўгай і карпатлівай працы ювеліра Івана Русака. Матэрыялам для іх выканання сталі рэчы з каштоўных металаў, ахвяраваныя вернікамі раўбіцкай парафіі, а таксама мінскай парафіі святога Яна Хрысціцеля. Для кожнага з ахвярадаўцаў святары прасілі апекі Маці Божай Карміліцы.
Лёс касцёла святога Мацвея ў Раўбічах, узведзенага на ахвяраванні вернікаў у 1862 г. (парафія тут дзейнічае з 1650 г.), на працягу ўсёй гісторыі яго існавання быў складаным. У 1866 г. святыня была забрана і перароблена ў праваслаўную царкву. У 1917 г. вернуты каталікам касцёл перастае дзейнічаць з-за пераследу рэлігіі з боку савецкай улады. У часы вайны святыні былі нанесены значныя пашкоджанні, а ў 1930 г. знесена капліца на могілках У 1978 г. касцёл быў адрэстаўраваны і аддадзены пад музей беларускага народнага мастацтва.
Па ініцыятыве пробашча парафіі а. Ігара Лашука каля касцёла святога Мацвея плануецца пабудаваць званіцу, дзе вернікі маглі б збірацца на малітву да таго часу, пакуль святыня не будзе вернута яе сапраўдным уладальнікам. Кожны 15-ы дзень месяца праз заступніцтва Маці Божай Карміліцы ўзносяцца малітвы за людзей добрай волі, якія сваёй ахвярай і малітвай дапамагаюць здзяйсненню гэтай высакароднай справы.
Каментары