Ці ўключацца вызваленыя палітвязні ў выбары ў Каардынацыйную раду? Энтузіязму пакуль не відаць
Днямі Каардынацыйная рада прыняла Палажэнне аб чарговых выбарах. Выбарчая кампанія адбудзецца ў сітуацыі, калі за межамі Беларусі апынуліся дзясяткі нядаўна вызваленых палітвязняў. Мы спыталі ў некаторых з іх, ці бачаць яны сябе ўдзельнікамі выбараў — у якасці кандыдатаў або праз падтрымку іншых.
«Пакуль без актыўных крокаў»
Філосаф Уладзімір Мацкевіч, які правёў у зняволенні больш за чатыры гады, кажа, што вылучацца не плануе:
«Вылучацца не планаваў, не хачу спяшацца актыўнічаць, пакуль абмяжуюся кропкавымі дзеяннямі. Але лёс можа нешта падкінуць нечаканае, і я мушу адрэагаваць».
«Пакуль вызначыўся толькі з тым, каго я адназначна буду падтрымліваць на выбарах у КР. Чым змагу», — кажа ён, але ад канкрэтыкі адмаўляецца.
«Ёсць прапановы, але рашэння няма»
Палітык Павел Севярынец расказаў «Нашай Ніве», што да яго ўжо звяртаюцца з прапановамі паўдзельнічаць у кампаніі: «Ёсць прапановы, але пакуль не прыняў рашэння».
«Не бачу сэнсу»
Некаторыя былыя палітвязні маюць больш адназначны адказ: удзельнічаць у выбарах яны не будуць ні ў якім фармаце.
Так, даволі крытычна на гэты конт выказаўся каардынатар руху «Еўрапейская Беларусь» Яўген Афнагель:
«Не збіраюся, бо не бачу сэнсу. Каардынацыйная рада ніяк не ўплывае на сітуацыю ў Беларусі і не цікавая нават для беларусаў у эміграцыі з улікам колькасці удзельнікаў папярэдніх выбараў», — адзначыў ён.
Блогерка і былая палітзняволеная Вольга Такарчук выключае для сябе ўдзел у выбарах:
«Не, я не буду ні балатавацца, ні далучацца да кагосьці».
Былая дацэнтка Мінскага дзяржаўнага лінгвістычнага ўніверсітэта Наталля Дуліна таксама не збіраецца нейкім чынам далучыцца да выбарчай кампаніі.
«Я не палітык і не экспертка», — коратка растлумачыла былая палітзняволеная.
Выбары ў Каардынацыйную раду 4‑га склікання пройдуць з 11 да 17 мая 2026 года.
Папярэднія выбары ў Каардынацыйную раду адбыліся ў маі 2024 года. Тады ў галасаванні ўдзельнічалі 6723 чалавекі. Гэтая лічба стала прадметам вялікіх спрэчак: шэраг экспертаў і грамадскіх дзеячоў назвалі гэта паразай і катастрофай для дэмакратычнай апазіцыі. Іншыя сцвярджалі, што ва ўмовах лютага ціску нерэальна чакаць, каб у палітычным змаганні ўдзельнічала больш людзей, што проста не пара гучна і публічна будаваць бачныя структуры, а час ціха множыць нягучныя, непублічныя справы.
Большасць галасоў (2358) у той раз атрымаў аб'яднаны спіс Паўла Латушкі і Руху «За свабоду». Другімі па колькасці падтрымкі былі Пракоп’еў і Ягораў (1050 галасоў), трэцяе месца занялі «Незалежныя беларусы» з 616 галасамі.
Каментары