U lasach Hrodzienščyny pabačyli redkaha dla našych miaścin źviera. U abjektyŭ fotapastki trapiŭ šakał.
Kadry byli zrobleny kala admysłovaj pastki z prynadaj, jakuju palaŭničyja pakidajuć, kab vymanić drapiežnika i čakać jaho ŭ zasadzie.
Hałoŭnaje adroźnieńnie šakała ad vaŭka — heta jaho pamiery: jon značna mienšy, maje bolš vostruju mordu i karotki chvost. Charčujecca hety drapiežnik u asnoŭnym drobnymi žyviołami, ptuškami i padłaj.
Dla biełaruskich lasoŭ šakał pakul zastajecca redkim hościem. Jon adnosicca da hetak zvanych nienarmavanych vidaŭ žyvioł. Heta aznačaje, što palavać na jaho možna bieź śpiecyjalnaj licenzii, nijakich limitaŭ na adstreł hetaha źviera ŭ zakanadaŭstvie nie praduhledžana.
Šakał — paŭdniovy vid, jaki tradycyjna nasialaje terytoryi Azii, Blizkaha Uschodu, Bałkanskaha paŭvostrava i Kaŭkaza. Našy lasy z surovymi zimami i hłybokim śnieham zaŭsiody byli dla jaho nieprydatnymi.
Adnak hłabalnaje źmianieńnie klimatu dazvoliła drapiežniku prasoŭvacca na poŭnač.
Ciapier čytajuć
«Treba damaŭlacca istotna». Łukašenka raskazaŭ pra sustreču z pradstaŭnikami Zialenskaha18
«Treba damaŭlacca istotna». Łukašenka raskazaŭ pra sustreču z pradstaŭnikami Zialenskaha
«Lutaja, abraźlivaja krytyka ŭsiaho biełaruskaha. Ale ź minułaha ŭ budučyniu niemahčyma prajści mima sučasnaści». Nasievič hruntoŭna adkazaŭ Alesiu Biełamu115115
«Lutaja, abraźlivaja krytyka ŭsiaho biełaruskaha. Ale ź minułaha ŭ budučyniu niemahčyma prajści mima sučasnaści». Nasievič hruntoŭna adkazaŭ Alesiu Biełamu115
«Spačatku pahrozu prydumaŭ, potym sam jaje pieramoh». Prapahanda abviarhaje Zialenskaha, śćviardžaje, što retranślataraŭ nie zdymali, bo ich nie było3737
«Spačatku pahrozu prydumaŭ, potym sam jaje pieramoh». Prapahanda abviarhaje Zialenskaha, śćviardžaje, što retranślataraŭ nie zdymali, bo ich nie było37
U Vialikaj Miadźviadcy adšukali mahiłu brata Ihnata Damiejki. Pahladzicie, jak spaskudzili carkvu pobač, jakuju naviedvaŭ suśvietna viadomy navukoviec1515
Kamientary
[Zredahavana]