Śviatkavańnie 100-hodździa «Našaj Nivy» ŭ Połacku
U piatnicu 6 kastryčnika ŭ parafijalnaj zali kaścioła śviatoha Andreja Baboli ŭ Połacku adbyłasia sustreča čytačoŭ z redaktarami hazety «Naša Niva» ŭ ramkach śviatkavańnia stahodździa hazety.
U piatnicu 6 kastryčnika ŭ parafijalnaj zali kaścioła śviatoha Andreja Baboli ŭ Połacku adbyłasia sustreča čytačoŭ z redaktarami hazety «Naša Niva» ŭ ramkach śviatkavańnia stahodździa hazety.
Ź Miensku byli Andrej Dyńko i Andrej Skurko, ź Viciebsku -- stały aŭtar «NN» i časopisu «ARCHE» filozaf Piotra Rudkoŭski. Impreza prajšła, dziakujučy starańniam navapołackaj piśmieńnicy Iryny Žarnasiek.
Havorka adrazu pajšła ŭ nadzvyčaj zyčlivym tonie. Andrej Dyńko raskazaŭ pra ŭražańni ad padobnych sustrečaŭ u Berlinie i Miensku. čytačy cikavilisia, ci nazaŭsiody minuŭ u biełaruskaj palitycy i va ŭsim žyćci čas ramantyzmu. A.Dyńko tłumačyŭ, što minuŭ čas budavańnia pavietranych zamkaŭ. Adzin z čytačom zapytaŭsia pra artykuł Valancina Akudoviča «Biaz nas». Redaktary pieršaj biełaruskaj hazety jak mahli asprečvali vysnovy Akudoviča.
Piotra Rudkoŭski, kažučy pra jubilej «Našaj Nivy», ŭzhadaŭ słovy ź Biblii, što «žniva šmat, a rabotnikaŭ mała». Bo nie zaŭsiody chapaje patrebnych ludziej, kab ź ich dapamohaj možna było zaniać vakantnyja ciapier dzialanki biełaruskaści. Hetyja słovy paćvierdzilisia, kali adzin z prysutnych zapytaŭsia, ci nie miarkuje «NN» zrabić niejki pramiežkavy prajekt pamiž «Hazetkaj dzietkam» i «Levym vokam». Andrej Skurko adznačyŭ, što kali buduć kankretnyja prapanovy, to abaviazkova ich razhledzić, a pakul niama ludziej, što mahli b zaniać hetuju nišu. Jon taksama zrabiŭ nievialički ekskurs u historyju hazety, zrabiŭ paraleli miž tym i siońniašnim vydańniem, pracytavaŭ Alaksandra Ŭłasava.
Niekalki piesień praśpiavała bardesa Lera Som. Sa słovam vystupiŭ paet Aleś Arkuš, jaki adznačyŭ, što dla biełarusaŭ «Naša Niva» źjaŭlajecca nacyjatvorčaj hazetaj. Cudoŭnyja duchoŭnyja himny vykanaŭ chor navapołackaje katalickaje parafii.
Na sustreču źjechaŭsia dziasiatak ksiandzoŭ, nia tolki z Połacku, ale i z navakolnych haradoŭ i miastečak. Jany akuratna zaniali apošni šerah zali i ŭvažliva słuchali vystupoŭcaŭ. Adzin tolki ajciec Viačasłaŭ Barok z Rasonaŭ azadačyŭ spadaroŭ redaktaraŭ pytańniem: «Jak vy dumajecie kolki zastałosia praisnavać «NN»? Pry hetym a.Viačasłaŭ pažadaŭ hazecie doŭhich hadoŭ.
Naprykancy aŭtar najlepšaha pytańnia atrymaŭ u padarunak faksymilnaje vydańnie «Našaj Nivy» za 1911 hod. Nie zastalisia z pustymi rukami i mienskija hości. Iryna Žarnasiek padaravała im padšyŭku časopisu «Naša Viera» za apošnija hady.
Sustreča skončyłasia vykanańniem dvuch himnaŭ – «Nie zahasnuć zorki ŭ niebie» i «Mahutny Boža». U adroźnieńnie ad mienskaj publiki napiaredadni, pałačanie śpiavali stojačy.
Sustreča skončyłasia daloka paśla dziasiataj viečara.
Ciapier čytajuć
«Lutaja, abraźlivaja krytyka ŭsiaho biełaruskaha. Ale ź minułaha ŭ budučyniu niemahčyma prajści mima sučasnaści». Nasievič hruntoŭna adkazaŭ Alesiu Biełamu
«Lutaja, abraźlivaja krytyka ŭsiaho biełaruskaha. Ale ź minułaha ŭ budučyniu niemahčyma prajści mima sučasnaści». Nasievič hruntoŭna adkazaŭ Alesiu Biełamu
U Vialikaj Miadźviadcy adšukali mahiłu brata Ihnata Damiejki. Pahladzicie, jak spaskudzili carkvu pobač, jakuju naviedvaŭ suśvietna viadomy navukoviec
Kamientary