Minčanka naźbirała ŭ lesie hryboŭ, padobnych da viadomaha piečyva. Ci jadomyja jany?
U lesie prosta ŭ Minsku žančyna znajšła niekalki hryboŭ niezvyčajnaj formy, sabrała i pryhatavała ź ich stravu ŭ śmiatannym sousie. Pra heta žančyna raskazała na svajoj staroncy ŭ Threads, piša Blizko.by.
U kamientaryjach karystalniki paraŭnoŭvali hryb ź piečyvam-«košykam» z čyrvonaj načynkaj i vykazvali zaniepakojenaść, što takija pryhožyja na vyhlad hryby redka byvajuć jadomymi. Ale, pavodle słoŭ aŭtarki, ź joj paśla ŭžyvańnia niezvyčajnych lasnych znachodak u ježu ničoha nie zdaryłasia.
Simpatyčnyja hryby nazyvajucca Sarkascyfa aŭstryjskaja abo «čyrvonaja elfava čaša». Hryb raście ŭ lasach i parkach umieranaha pojasa Jeŭropy i Paŭnočnaj Amieryki na ziamli, bahataj na humus, na mochu, hniłoj draŭninie, prełym liści abo na karaniovaj hnili. Pładovyja cieły źjaŭlajucca rańniaj viasnoj adrazu paśla rastavańnia śniehu.
Sarkascyfa adnosicca da jadomych hryboŭ, praŭda, nizkaj jakaści. Jaje miakać chrastkavataja i ćvierdavataja. Pierad pryhatavańniem hryby abaviazkova advarvajuć u padsolenaj vadzie.
Ciapier čytajuć
«Ad biazvychadnaści źjeździŭ u Biełaruś, dzie jamu zrabili apieracyju». Pabracim raskazaŭ, što viadoma pra aryštavanaha kalinoŭca Andreja Siarhiejeva1313
Kamientary